سلااااااام

بالاخره بعد از مدت ها تلاش و با وجود کمبود وقت تونستم همه ی مطالب رو منتقل کنم!!

کلی خاطره ی نانوشته دارم که این مدت همه ی انرژی رو گذاشته بودم روی انتقال مطالب و حالا می نویسمشون ایشالا.

این وبلاگ رو به امید خدا شروع می کنم درحالیکه دانیال یک سال و 17 روزش هست و همه ی امید و زندگی منه در روزهای تنهایی. دانیال عشقم اونقدر دوستت دارم که احتیاجی به گفتن نیست!!!!

سلام و آغاز!

ای نام تو بهترین سرآغاز! *

از روزی که شرایط رو سبک و سنگین کردیم تصمیم گرفتیم که خانواده مون رو سه نفره کنیم برای دانیال و از دانیال می نوشتم در بلاگ اسکای. تا اینکه چند تا مشکل فنی پیدا کردم و اتفاقی با وورد پرس آشنا شدم و دیدم که امکانات اونجا در مقایسه با اینجا هیچ بود رسماً!

خیلی فکر کردم که شاید حیف اون وبلاگ باشه که از روز اول با تاریخ و ساعت نوشته شده بخواد کنار گذاشته بشه ولی بعد به این نتیجه رسیدم که هر چی بگذره دیرتر می شه و این وبلاگ واقعا جای پیشرفت داره و با ورد پرس هر کاری که بخوایم می تونیم بکنیم.

حالا باید مطالب  رو تک تک بیارم، احتمالا عکس ها و فیلم ها رو هم همینجا آپلود بکنم که خیلی امن تر و مطمئن تره!

چند مدتی هم به شدت درگیر اسم وبلاگ بودم که چقدر کار سختیه و هیچی رو قبول نمی کرد تا این هدیه ی زیبای من رو قبول کرد و چه خوب هم شد! من هدایای زیبایی زیادی در زندگی گرفتم که دانیال زیباترینشونه!

دانیال سه روز دیگه 11 ماهش تموم می شه و من مطالب حدود 20 ماه رو باید بیارم اینجا!

به لطف خدا شروع می کنم به اسباب کشی!

*چه چیزایی رو که طوطی وار در مغزمون نمی کردن و معنیش رو درک نمی کردیم و حالا می فهمم که این مصرع بهترینه!!!